سلام عزیزم می خوام بگم علاقه و محبت شديدي كه سابقا به تو ابراز مي كردم
دروغ بود و بي احساس بود و در حقيقت نفرت من نسبت به تو
روز به روز بيشتر مي شود و هر چه بيشتر تو را مي شناسم
به دو رويي تو بيشتر پي مي برم و
اين احساس در دل من جا ميگيرد كه بالاخره بايد
از هم جدا شويم ديگر به هيچ وجه حاضر نيستم كه
روزي شريك زندگي تو باشم و اگر چه عمر دوستي چون گلهاي بهاري كوتاه بود
در اين مدت كم به طبيعت فرومايه و هوسهاي پست تو پي بردم و
بسياري از صفات و اخلاق تو برايم روشن شد مطمئن هستم كه
اين خشونت و تنه خوئي بالاخره تو را بدبخت خواهد كرد
اگر ازدواج ما سر گيرد
تمام عمر با پشيماني خواهي گريست و اگر افسانه آشنايي پايانش جدايي باشد
خوشبخت خواهيم بود و حالا لازم است كه بگويم
اين موضوع را هيچ گاه فراموش نكن و مطمئن باش که
اين نامه را سرسري نمي نويسم و چقدر ناراحت كننده است اگر
باز هم بخواهي در صدد دوستي با من باشي بنابراين از تو ميخواهم
جواب نامه مرا ندهي چون نامه تو سرتاسر
دروغ و تظاهر است و تنها چيزي كه نداري
محبت است و من تصميم گرفتم براي هميشه
تو و يادگاري تلخ عشقت را فراموش كنم ديگر به هيچ وجه نميتوانم
خودم را راضي كنم كه دوستت داشته باشم و شريك زندگي تو باشم
و حالا اگر مي خواهي به محبت من پي ببري نامه مرا يك خط در ميان بخوان
<< دوستت دارم >>

سوختم باران بزن شاید تو خاموشم کنی

 

شاید امشب سوزش این زخم ها را کم کنی

 

 

آه باران من سرا پای وجودم آتش است

 

 

پس بزن باران بزن شاید تو خاموشم کنی

وقتی تو خونه تنهام ....

دل ما آن قدر رویاهای نقره ای خواست

خدايا
كدامين باد بي پروا
دانه ى اين عشق را
به سرزمين خواب من آورد؟
من به رويا بودم
و ديدم كه اين نيلوفر
شراره برزندگى من زده است
بي رحمانه بر روحم تاخته است
و مرا از كارو زندگي انداخته است
و نيلوفرانه
در همه هستي و زندگى من
ريشه دوانده است
و مرا به باغ رز و مريم كشانده است
لحظه.لحظه
بر من پيچيده است
به طوري كه من همه او
و او همه.من شده است